Foodtrend: Social Dining

Social Media? Social Dining! Eten is bij uitstek een sociaal gebeuren. Zo kan eten verbroederen. Kijk maar naar het televisieprogramma Het Familiediner. En is de keuken niet ook het kloppend hart van menig feestje? Eten opent deuren en harten. Waar voedsel wordt gedeeld, ontstaan vriendschappen. En ontstaat begrip. Van verre (web)vriend naar goede buur, van global village naar lokale wereld. Eten als de ultieme bruggenbouwer. Food=Delen! (Bevestigen ook de meest recente wetenschappelijke onderzoeken!)

Izakaya in de buurt van Shijuku station, Tokio; © Marjan Ippel

Izakaya in de buurt van Shijuku station, Tokio; © Marjan Ippel


Ooit stilgestaan bij het feit dat de meeste eerste dates zich tijdens een etentje afspelen? Als ultieme relatietest wellicht? Zo van: wie niet samen door één restaurantdeur kan, kan maar beter ook niet getweeën de relatiedrempel nemen. Maar als samen eten wel lukt, is de eerste hindernis genomen. Zit wat in.
Toen de gebeurtenissen op het Tahrir-plein in Cairo vooral nog hoopvol en vrolijk waren, schreef een daar wonende foodblogger dat plaatselijke middenstanders de aanwezige westerlingen vroegen om in lokale eettentjes te komen eten, om zo solidariteit te betuigen met de bevolking en deze tegelijk financieel te ondersteunen. Het gaf een nieuwe kijk op het nu zo veel gebezigde begrip ‘lokaal eten’. Lokaal eten als sociaal bindmiddel. Want eten verbroedert en kennis over en begrip voor de ander begint vaak in de keuken. Of in het plaatselijke restaurant. Eten opent deuren en harten, en is vaak de start van een revolutie. Kijk naar de Franse revolutie van 1789. Die begon met een broodopstand.
Twee recente onderzoeken gaan dieper in op de vraag waarom primaten eten delen. Beide komen tot een opvallende conclusie: Adrian Jaeggi en Carel van Schaik concluderen dat de reden vooral parental investment is, sociaal investeren in het doorgeven van de genen. En Andrew King concludeert dat het delen van eten dé manier is om sociaal te hechten. Volgens voedingskundigen zou samen met anderen eten naast sociaal ook gezond zijn. Dankzij de tafelgesprekken wordt er bijvoorbeeld langzamer gegeten, waardoor het voedsel beter wordt verteerd. Bovendien, wie met anderen eet, zal minder snel grijpen naar kant-enklaarhappen. Of al etende zitten staren naar een beeldscherm. Klinkt mooi. Maar het is nog wel iets anders om ook echt elke dag gezond te gaan koken. Onze overvolle agenda laat nu eenmaal zelden een dagelijkse boodschappensessie toe. Hooguit shoppen we dagvers in het weekend. Toch willen we graag dat ons gezin ook de rest van de week goed en gezond doorkomt.
De oplossing ligt, zoals gewoonlijk, dichter bij huis dan we denken. Letterlijk. Ook in eten geldt: beter een goede buur dan een verre vriend. En niet alleen omdat tegenwoordig lokaal gescoord eten hip is. Hoe meer we virtueel verkeren in het wereldwijde webdorp, hoe groter de behoefte om onze buren van vlees en bloed weer te kennen. Global villages zijn leuk, maar als onze ‘nieuwe beste vriend’ helemaal aan de andere kant van het werelddorp woont, wordt het tijd voor een pact met de straatgenoten. Maar dat gebeurt niet meer door bij ze aan te bellen met een pannetje welkomstsoep. Nee, in deze moderne tijden traceren we zelfs onze buren online.
Tal van kleinschalige buurtkookinitiatieven poppen dan ook in de ether op. Daar worden zij die weinig tijd hebben om te koken verbonden met hen die graag voor anderen koken. Soms wordt er bezorgd. Soms moet er worden afgehaald. En soms schuift de eter aan de buurttafel aan. Na de buurtmoeders de buurtkoks. De nieuwe hoeders van ons eten. Ambachtelijk en dichtbij – van je eigen buren moet je het hebben.
Van gemeenschapsmoestuinen en de online vrijmarkt voor eters & kokers tweetjemee.nl, tot de eerste twitterende buurtijscoman @Socialijs, die via de sociale media laat weten in welke Utrechtse straat zijn ijscokar staat. En het voor en door postcode 1097 ontwikkelde buurtbar-restaurant United Tastes of… 1097, met betaalbare happen en drankjes plus door de buren aangeleverd serviesgoed, meubilair en menu-ideeën. Maar ook zorgboerderijen en zorgsupermarkten. Of the People’s Supermarket, een duurzame gemeenschapssupermarkt voor en door Londense buurtbewoners. Want in dit alternatieve voedselnetwerk zijn de kopers tevens mede-eigenaar. Stedelijke inwoners worden zo direct verbonden met de lokale boerengemeenschap voor gezond, lokaal eten tegen betaalbare prijzen.
In alle gevallen ontmoet de sociaal eter in één hap ook de wijkbewoners. Zonder deurbeleid. Zonder zogenaamde door bitches. Oud, jong, arm, rijk, nieuw- en oud-Nederlands worden elkaars offline tafelgenoten. En de eigen buurt een lokale wereld.

Top 3 Social dining
1. Online vrijmarkten voor eten/eters: Tweetjemee.nl was de eerste, deze online vrijmarkt waar kokers hun huisgemaakt eten aanbieden aan naburige eters. Maar anderen zoals Thuisafgehaald.nl kopten in. Inmiddels is er een wildgroei aan  social dining initiatieven.
2. Tapas/Shared Dining: De kleingeschapen tapa (mezze, fingerfood, cicchetti…) is aan zijn zoveelste come-back begonnen. Nu niet vanuit bezuinigings- of gezondheidsoverwegingen, maar vanuit de wil van de eter om samen te zijn, samen te eten en vooral samen (smaken) te delen.
3. Buurtrestaurants/-winkels: Voor en door de buurt. Dus niet meer erop gericht om de (tijdelijk) hipste van de stad te worden, maar op een duidelijke sociale functie binnen de eigen buurt of postcode. Zoals In.gredients, Amerika’s eerste zero waste microsupermarkt met een grote buurtfunctie.

© Marjan Ippel, Talkin’ Food®