Foodlingo: Lady Curzonsoep

Het boek Primeurs en Delicatessen beschrijft aan de hand van de geschiedenis van het in 2015 100-jarige Amsterdamse restaurant Dikker & Thijs hoe Nederland leerde eten. In dit overzicht van historische foodtrends mag het bijpassende foodlingo natuurlijk niet ontbreken. Zo stuitte ik op Lady Curzonsoep, waarover ik laatst zelf schreef in het eerste nummer van de indie anti-foodglossy My Beautiful Mayonnaise.

Zou vicereine Curzon in haar brieven gewag hebben gemaakt van haar soepbedrog?

Zou vicereine Curzon in haar brieven gewag hebben gemaakt van haar soepbedrog?

Jarenlang heb ik gedacht dat Lady Curzonsoep de schildpadvrije variant was van de in de meeste landen verboden schildpaddensoep. Dat was namelijk wat de ober in het poepchique Vlaamse restaurant ons ooit tijdens een verjaardagsetentje van oma Roseken wijsmaakte. Wie of wat de hoofdrolspeler uit de oorspronkelijke soep dan verving, wilde deze kalende ober in sleets wit smokingjasje niet kwijt.
Tijdens de research voor mijn column in My Beautiful Mayonnaise ontdekte ik dat ook deze in 1905 door de Amerikaanse echtgenote van de in India gestationeerde Britse staatsman verzonnen variant, wel degelijk schildpaddenvlees bevatte. Schildpadden eten en er soep van trekken, was toen nog helemaal geen ethisch issue.
Lady Curzon had heel andere issues. Ze zat vooral in een spagaat tussen de hoofdgast van haar souper, een Indiër die om hem religieus moverende redenen geen alcohol dronk, en de overige Britse gasten die niets anders deden.
De lady moest beiden tevreden zien te houden en besloot aan de schildpaddensoep niet alleen curry toe te voegen, maar stiekem ook sherry.
Een diplomatieke rel was hiermee afgewend. Iedereen blij. En een heel klein tikkeltje tipsy, wellicht… Bovendien was de Lady Curzonsoep geboren. Hoe lang zou het hebben geduurd vóór werd geopenbaard wat het geheime ingrediënt was? In ieder geval voordat lady Mary een jaar na het bewuste etentje op 36-jarige leeftijd overleed.
In het boek Primeurs en Delicatessen van Ronald Hoeben en Roselie Kommers lees ik dat de ladyvariant één van de vaste menu-onderdelen was in de twintigste-eeuwse Nederlandse haute cuisine. Naast slakken, uiensoep, Ardenner ham met meloen, krabcocktail en terrine du chef met Cumberlandsaus (op basis van fruit). Maar net zoals het fruit, kwam de schildpaddensoepbasis – waaraan in Curzons traditie curry, room en sherry werd toegevoegd – gewoon uit blik.
Een paar tellen onder de salamander (bovengrill) en de bliksmaak verdween even snel als in die tijd de schildpadden uit hun natuurlijke habitat.

Mijn herinnering aan Lady Curzonsoep kun je lezen in het eerste nummer van My Beautiful Mayonnaise, waarvan er nog een heel beperkt aantal te koop is in de webshop. OP=OP!

© Marjan Ippel, Talkin’ Food® 2015

Meer foodlingo hier.