Foodlingo: 1-euro-ontbijtje

Waar te beginnen? Dat Nederland in tegenstelling tot bijvoorbeeld Italië of Duitsland geen buitendedeurontbijtcultuur schijnt te hebben gekend, tot Ikea en HEMA deze culturele lacune opvulden met ontbijtjes voor één euro? Dat de buitendedeurontbijtmarkt volgens een deze week door McDonald’s uitgegeven persbericht enorm in de lift zit?

Tja...

Tja…

Dat een markt al snel in de lift zit als het beginpunt nul is? Dat McDonald’s vanwege die lift nu dus ook in de 1-euro-ontbijtjesmarkt stapt? Dat er op z’n minst vraagtekens vallen te zetten bij de duurzaamheid, diervriendelijkheid, fairheid en humaanheid van een buitendedeurontbijt van 1 euro? Om maar te zwijgen van het gezondheidshalte? Of de smaak? Dat we vrezen dat McDonald’s eerst een verlies neemt op de 1-euro-ontbijtjes, teneinde zijn self fullfilling elevator prophecy in vervulling te laten gaan, maar op een gegeven moment niet anders dan een ‘AH-tje’ kan doen? Dat we ondanks alles een landje van koopjesjagers blijven? Dat kwaliteit, smaak en ethische afwegingen ons kennelijk toch minder kunnen schelen dan we graag van de daken schreeuwen? Dat we niet uitvoeren wat we prediken? Of wat we anderen dwingen te prediken? Dat we in elk geval in een behoorlijke foodspagaat verkeren, waarin we enerzijds iedere verpakking drie keer omdraaien om er zeker van te zijn dat de producent alles volgens het ethische boekje beweert te doen, en anderzijds kritiekloos aanschuiven aan een ontbijt waarvan de verpakking al meer kost dan de euro die ervoor neergeteld moet worden? En dat we in deze calculatie de bedieningskosten nog niet eens hebben meegewogen? Dat Amerikanen altijd willen winnen? Dat ouderen en armen ook recht hebben op een betaalbaar buitendedeurontbijt? En dat het wel heel elitair is om ze dat te willen ontzeggen? Dat dit desondanks niemand van de plicht ontslaat de wereld te voeden op een verantwoorde en gezonde wijze? Of dat we er een nieuw foodlingo bij hebben, dat in meer dan één opzicht vooral riekt naar een goedkoop fauxlingo?