Onontdekt hipster versus authentiek

Wie op stedentrip gaat, verzamelt van tevoren eettips van betrouwbare citycuratoren. Want zomaar eten in een niet gefiatteerd restaurant kan je je tweetcredibility kosten. Lees hier over de mores van de culinaire stedentrip anno 2014.

© Marjan Ippel

© Marjan Ippel

‘Waar heb je gegeten,’ luidt standaard de eerste vraag in reactie op je tweet of FB-post waarin je meldt op stedentrip te zijn (geweest). En o wee als je niet met de juiste, door een erkende curator geaccrediteerde, adressen komt. Nu zijn er twee typen citycuratoren: óf gespecialiseerd in nog onontdekte hipstertenten, óf in nog onontdekte authentieke ‘holes in the wall’ – zoals de Engelsen de onooglijke maar ‘echte’, uitsluitend door locals gefrequenteerde, zaken zo plastisch noemen.
Onontdekt is in beide gevallen het sleutelwoord. Net als authentiek, hoewel de twee daarover een bijna tegengestelde opvatting hebben. De belangrijkste vraag voor vertrek is daarom: gaan we voor universele (bebaarde dan wel besnorde) authentieke hipster hip, of gaan we voor lokale, obscure, traditionele authentieke besnorde echtheid? Twee uitersten van het moderne citytripcontinuüm.
Eén ding is zeker: zomaar ergens neerploffen voor een ‘hapje eten’ is er niet meer bij. Zeker niet in door toeristen platgetreden gebieden. Wijzelf zijn immers geen toerist, maar ontdekkingsreiziger. Gewapend met lijsten van de culinaire Livingstones van deze tijd, treden we in hun voetsporen om het door hen ontsloten urban gebied eigenhandig te ontdekken. En vervolgens online door te bazuinen.
Een spoor van ‘onontdekte’ ervaringen loopt zo onzichtbaar door elke wereldstad. En die resulteert weer in een online spoor aan doorverwijzingen, waaraan enkel te komen is zoals aan het wachtwoord van een gemiddelde speakeasy bar. Zelf iets spontaan ontdekken, is een uiterst hachelijke onderneming, slechts voor weinigen weggelegd.
Dus wie geen curatorlijst bezit, volgt voor de zekerheid maar beter de Grote Namen. In iedere wereldstad (zelfs tegenwoordig in Amsterdam) opent elke Grote Naam zowel een sterrenfiliaal als informele, laagdrempelige on-the-sides. En met Namen à la Ferran Adrià en de culinairecitytripcurator met diverse culinairecitytripcuratorboeken op zijn naam, Alain Ducasse, wiens Parijse bean-to-bar chocoladefabriekje-annex-shop binnen no-time een culipelgrimsbestemming werd,  loop je tenminste geen risico op tweetschade.