Nieuw-Ruig Vega

Van vlees zijn we de beelden intussen gewend. Een serie beesten, nose-to-tail opgebonden aan een ijzeren martelwerktuig boven een smeulend vuur, aangewakkerd door een stel ruig betattoode koks: niemand kijkt er meer van op. Maar groentes? Van schroeien als een stuk vlees op het grillrooster, tot hangen voor het vuur in de marteltouwen – ook vega ondergaat een vleesbehandeling.

Slow roasted wortels; © Marjan Ippel

Slow roasted wortels; © Marjan Ippel

Vlees eten is ondeugend, en groentes en plantaardige ingrediënten eten is lief. Zo leek de scheidslijn de laatste jaren te lopen. Grof-ruige onbehouwen stukken vlees versus lievige bloemetjesrijke salades, bijvoorbeeld.
Vega werd weliswaar een verplicht nummer op elk (food)festival, maar de lieflijke groentesmoothies en gerechtjes als couscous van bloemkool hoorden nooit echt bij de luidruchtige aandachts-zieke bikerachtige vleeskant.
Pas nu groentes óók een vleesbehandeling ondergaan, worden ze cool genoeg bevonden door de vleeseters. En zie je op foodfestivals als Krachtvoer van chef Kobe Desmaraults in het Belgische Dranouter de ruige bikerkoks net zo gemakkelijk een mud aardappels en kilo’s prei nose-to-tail op de martelwerktuigen leggen, als de karkassen van een stelletje lokaal geslachte dieren.
Bloemkool doet een steak. Pompoen doet een rôtissoir-nummer. Zelfs avocado, ananas en watermeloen ondergaan de woeste bereidingsmethodes alsof ze een stuk buikspek zijn.
Groenten (en fruit) zullen nooit meer hetzelfde zijn.

© Marjan Ippel, Talkin’ Food® 2016.

Lees ook: Ambachtelijke oploskoffie? Yep!