Mag het alweer?

Ze houden van me. Ze houden niet van me. Ze houden van me. Ze houden niet van me. Als een bloem die blaadje voor blaadje wordt kaalgeplukt, zo moet een broodbakker zich de laatste jaren hebben gevoeld. Eetgoeroes tuimelden over elkaar heen om brood dood te verklaren. Maar brood is levender dan ooit.

En hoe zit het met het worstenbroodje? © Marjan Ippel

En hoe zit het met het worstenbroodje? © Marjan Ippel

Brood is de laatste jaren van van alles beschuldigd: van broodbuiken, ontstekingen en obesitas. Brood sloot daarbij achteraan in de rij van gedemoniseerde ingrediënten en producten. En hij bevond zich in goed gezelschap: van koffie tot boter, zout en de aardappel, allemaal werden ze op zekere tijd in de hoek gezet.
Maar toen ze er weer uit mochten, kwamen ze sterker terug dan ooit. En dat geldt ook voor brood. Ons eigen culturele erfgoed dat van ontbijt tot ontbijt overal bij past. Terwijl de demonisering op zijn hoogtepunt was, bouwden bakkers aan houtgestookte ovens en rijpkasten voor het deeg. Of, in de woorden van broodgoeroe Robèrt van Beckhoven die vorig jaar in Oisterwijk een state-of-the-art bakkerij opende: wellnessruimtes voor zijn degen.
Net zoals de Nieuwe Koffie weinig van doen heeft met het slappe, ziel- en kwaliteitsloze bakkie pleur van weleer, zo verwijst het Nieuwe Brood niet naar de met fabrieksliefde en -passie gemaakte supermarktbroden.
Lange rijstijden, mooie volkoren granen, een optioneel houtvuurtje en een liefdevolle kneedbehandeling: meer heeft brood niet nodig om zich terug te vechten naar onze eettafel. En zelfs daarbuiten. Zoals in de nieuwe ijssmaak broodijs.
Brood mag weer.

© Marjan Ippel, Talkin’ Food® 2015

Lees ook: Heat it up! Foodtruckverwachtingen