Ja, nee, nu echt: Thee!

Zestien aanmeldingen waren er voor The Dutch Tea Championship 2015 vorige week tijdens de Horecava. Méér dan voor de baristakampioenschappen! Uiteindelijk traden zeven theesommeliers aan, waarvan de meesten een verrassend hoog niveau vertoonden. En ik kan het weten, want ik zat in de jury. Samen met theeimporteur Kiona Malinka en theeinstructeur Richard Schukkink. Wordt het dan eindelijk wat met thee (in de horeca)? En welke thee was trending?

De kandidaat, de thee en het jurylid

De kandidaat, de thee en het jurylid

China, Taiwan en Japan waren onverminderd favoriet bij de dames en heren kandidaten. Groen uit Japan, oolong uit Taiwan en dit jaar een paar opvallende rode theeën en een lapsang (géén souchong!) uit China. Er was de incidentele uitstap naar India met een witte thee. En één kandidaat zette een gedurfde stap buiten dit vaste kader door een groene, een zwarte en een postgefermenteerde thee uit opkomend theeland Malawi te schenken. Grote afwezigen waren onder meer groene-theeland Zuid-Korea en Kenia voor zwarte thee.
De meest verrassende thee kwam meteen ook van de winnares, Karlijn Dapper. Een witte, ya bao, bestaande uit de jonge wulpse knoppen van wilde theebomen uit zuid-Yunnan, het oudste theegebied ter wereld. Dezelfde wilde bomen waarvan ook de beroemde postgefermenteerde pu-er thee wordt gemaakt. En dezelfde wilde bomen waar ik persoonlijk onder heb gestaan tijdens mijn theereis naar Yunnan, de bakermat van thee.
Ook Dappers oriental beauty (oolong) uit Hsinchu County in Taiwan en gyokuro (groene thee) uit Hoshino, Yame, Fukoaka in Japan waren van topniveau. Net als haar kennis en presentatie. Een terechte winnaar.
Betekent dit nu dat we in Nederland eindelijk betere thee in de horeca gaan tegenkomen? Wedstrijden als deze zijn onmisbaar voor een groeiend kwaliteitsbesef onder gasten en vooral horeca-uitbaters, maar voor de meesten geven helaas nog steeds het gemak en de winstmarge van een zakje smaakjesgruis de doorslag.
Net als in food en vooral in koffie hebben we daarom méér one-trick pony’s voor thee nodig – theebars met een omgeving en sfeer waarin kennisoverdracht en kwaliteit vanzelfsprekend zijn. Opdat de gast – net als in koffie is gebeurd – op een gegeven moment met minder geen genoegen meer neemt.
O ja, en de gast moet wel bereid zijn om ietsje meer te betalen voor een echt goede kop thee…

© Marjan Ippel, Talkin’ Food® 2015

Lees ook: De Talkin’ Food® wenslijst 2015.