High + Low = Top

Nog niet zo lang geleden bestond er in eten geen grotere tegenstelling dan tussen fastfood en vers. Een snelle hap kon niet vers zijn, en een verse hap niet snel. Vers at je daarom thuis of in een Serieus Restaurant. Alleen als je geen tijd had, of het was laat geworden, deed je een snel rondje snackbar. En soms voor de lekker.

Hummus Bistro D&A; © Marjan Ippel

De tegenstelling was er grof gezegd één van industrie versus vers. Een berenklauw of frikandel versus pakweg een huisgemaakte bisque van zelf gevangen krabben.
Vandaar dat velen zich voor het eten van fastfood vaak een beetje geneerden. Geheime genoegens, heette dat dan. Alleen een heuse revolutie zou daar verandering in kunnen brengen.
Toch liggen die tijden nu achter ons. Dankzij de veranderende eetopvattingen en -gewoontes van de nieuwe generaties. Die immers veel vaker buiten de deur eten dan de generaties vóór hen. En dat doen zij zeker niet alleen in high-end restaurants. Hun uit-etengedrag varieert van streetfood en fastfood tot sterren-eten.
En omdat ze een obsessie hebben met gezondheid, verlangen ze van alle horeca waar ze rondhangen dat die hun gezondheidswensen serieus nemen. Zoals ze ook verwachten dat het eten er geen halve dag in beslag neemt, noch hun complete maandsalaris opslurpt.
Hoe onmogelijk dat ook leek, zijn hierdoor de twee uitersten fastfood en high-end de laatste jaren steeds meer naar elkaar toe gegroeid. Vond de snackbarklant zichzelf een paar jaar geleden nog supergezond bezig als er op z’n kapsalon wat excuus-sla zat, nu neemt-ie met zo’n verlept blaadje geen genoegen meer.  Ook voor de hele snelle keus geldt inmiddels: gezond, vers en lekker.
Maar het was zeker geen eenrichtingsverkeer van ‘hoog’ naar ‘laag’. Topzaken leerden net zoveel van fastfood als andersom. High-end werd sneller, betaalbaarder en ‘snackiger’, minder hoogdravend en meer comfortfood.
En fastfood werd kwalitatiever, creatiever, verser en minder standaard. Vitrines van de nieuwe stijl fastfoodzaken lijken nu meer op die van een groenteboer of een delicatessenzaak dan op die uit de film New Kids.
Een eetrevolutie? Op z’n minst. Eén waarvoor niemand zich hoeft te generen. Noch geheimzinnig over hoeft te doen.

Deze column van Marjan Ippel verscheen eerder dit jaar in magazine ‘t Lekkerst.

Tekst & beeld: © Marjan Ippel, Talkin’ Food® 2017.

Lees ook: Drink je groentes!