Het alstublieftgen

Elk eettijdperk kent zijn eigen mores, inclusief bijbehorend foodlingo én ongemakken. De online restaurantsite Eater stelde een lingolijst op voor ‘all the things that annoy you about trendy restaurants’. Talkin’ Food® reageert met de top 3 foodlingo van typisch Nederlandse en Vlaamse (trend)restaurantongemakken. Plus de nr. 1 in ergerlijk trendgastgedrag.

Voor deze foodshoot bij The Upper Room Bar in Antwerpen werden obers, noch gerechten gekrenkt; © Marjan Ippel

Voor deze foodshoot bij The Upper Room Bar in Antwerpen werden obers, noch gerechten gekrenkt; © Marjan Ippel

1. Het alstublieftgen: De pink van de ober(ette) hangt vervaarlijk dicht boven je gerecht. Zijn/haar stem ratelt intussen in rap tempo op wat het is waar de pink precies boven bungelt. En daar komt Eaters ‘specials face‘ handig van pas: het gezicht dat je opzet als de lange lijst aan dagspecialiteiten wordt opgelepeld, terwijl jij allang weet wat je wilt bestellen. Ook toepasbaar dus in deze situatie. De ingrediënt-opsomming begint met: ‘Ik heb hier voor u…’. En werkt toe naar de apocalyps van een krachtig uitgesproken ‘Alstubieft!’ Eventueel begeleid door een stijve buiging, afhankelijk van de chic-heid van de zaak. Ook door (voormalig) sterrenkoks gerunde streetfoodbars zijn behept met het alstubieftgen.
2. De menupusher: Zou de bediening vóór aanvang van de shift kop-of-munt gooien om te bepalen wie die dag bij de gasten de volgende items moet gaan pushen? De menu’s, wijnarrangementen, extra menu-items buiten de kaart om, desserts (inclusief dessertwijnen) en natuurlijk dure flessen water als de gast om een simpel glaasje water vraagt? Of zou het een straf zijn, van hogerhand opgelegd (lees: door de chef-kok) voor een eerder slecht gelopen shift? In ieder geval lijkt er een good-cop-bad-cop-verdeling in de bediening te bestaan, waarbij de bad cop wordt gespeeld door de menupusher. Ook in eetbars waar het hele ‘concept’ nu juist draait om het vrijheid-blijheid-bestelgedrag van de gast.
3. De conceptbijbel: Voordat de gast een deelhap naar binnen mag werken, wordt hij eerst gedwongen gedwee te luisteren naar de voorganger die het ‘unieke concept’ toelicht dat de chef-kok voor het bewuste restaurant heeft uitgedacht. ‘Bent u bekend met ons concept?’ ‘Als dit uw eerste bezoek is, wil ik u eerst graag het concept uitleggen.’ ‘Wij doen hier aan shared dining. Het is het concept dat u al deze gerechtjes lekker samen deelt.’ 1-2-3-Amen.

Maar ook de trendy restaurantgast komt met ergerlijke gewoontes:
1. De foodshoot: ‘Kun je dat nog een keer neerzetten, maar dan heel langzaam?’ De gast klimt bovenop de restauranttafel en maakt met de smartphone een panoramashot/video van wat de bediende erop zet. ‘Oeps, nog een keer. M’n voet stond in het bord. Kan die vaas weg? En mag jouw mouw iets meer omhoog, zodat je tattoo beter zichtbaar is?’ Het ontbreekt er nog maar aan dat voor de bewuste Instagram-/Twitter-/Facebook-foodshoot het eigen setje studiolampen tevoorschijn wordt gehaald en het licht eerst uitgebreid wordt gemeten. Elke trendtentgast is namelijk een foodfotograaf in het diepst van zijn/haar gedachten. Mea culpa.

© Marjan Ippel, Talkin’ Food® 2015

Lees ook: No fucking escape.