Foodlingo hunten in Milaan

Italië is een dankbare bestemming voor foodlingohunters. Draagt de traditionele Italiaanse keuken zelden meer bij aan de nieuwste foodtrends, anders is dat met het foodlingo. Zo leent de wereldwijde koffiescene graag lingo bij de mediterrane espressodrinker. Van caffè shakerato tot affogato en caffè americano. Die laatste, espresso-met-heet-water, zou volgens sommige legendes in WOII zijn ontstaan om Amerikaanse filterkoffiedrinkers tegemoet te komen in hun koffiesmaak, maar volgens anderen pas in de jaren zeventig en om geheel andere redenen.varesedeli
Ook de Italiaanse drankkast doneert regelmatig een lingo, vooral als de dagen gaan lengen. Denk: Hugo (zomers drankje uit de Alto Adige sinds 2010) of limoncello (zomers drankje uit zuid-Italië sinds pakweg mensenheugenis).
Mijn favoriet? De cicchetti (Venetië), sfizi (het zuiden), oftewel stuzzichini (het noorden): kleine gratis hapjes waarmee de bar van vrijwel elk Italiaans café vol staat om het fijnste moment van de dag te vieren. Namelijk het drinken van het eerste drankje op de beloftevolle overgang van de werkmiddag naar de vrije avond. Soms hele geraffineerde miniatuurgerechtjes, vaak ook enkel wat staafjes, driehoekjes of bolletjes in olijfolie gefrituurd brooddeeg die in elke streek weer anders heten. Hele bakkerijen zijn erin gespecialiseerd en leveren ‘s morgens de schalen stuzzichini voor de dag aan. Zo zag ik deze week in Milaan.
Misschien wel het vaakst voorkomende hapje – naast blokjes pizza met tomatensaus – is een bakje patatine chips. Aardappelchips, dus.
Maar stuzzichini klinkt natuurlijk een stuk lekkerder.
(Foto: mooie delicatessen in Milaan, voor ná de stuzzichini)