BYO Cultuur

Duurzaamheid. Het woord staat in het vaandel van elke zichzelf respecterende onderneming. In eten niet minder dan in energie. Steden rollen over elkaar heen om de duurzaamste van het land te worden. Aan de andere kant kun je je dagelijks verbazen over het overbodige gebruik van wegwerpplastic. Ook en vooral in eten. Het wordt tijd voor een (hernieuwde) BYO-cultuur.

Idee: BYOS (Bring Your Own Straw); © Marjan Ippel

Dat plastic lepeltje bij je ijsje. Die dubbele of zelfs triple verpakking om je chocola. De nonchalance waarmee nog altijd wegwerpbestek op festivals, openluchtevents en in fastfoodretaurants wordt ingezet.
De bizarre hoeveelheid verpakkingsmateriaal die je overhoudt nadat je een maaltijd door een – voor de broodnodige duurzaamheid – elektrobrommertje of bezorgfiets hebt laten afleveren.
Al die plastic rietjes in cocktail(bar)s. De volle tassen die je wekelijks naar de plasticbak brengt als je je afval scheidt.
En de minuscule hoeveelheid restafval die er dan nog overblijft. De na gebruik weggegooide plastic water- en frisdrankflessen die zich in gigantische scholen door de grachten bewegen.
We hebben allemaal onze mond vol van duurzaamheid. Maar in de dagelijkse eetpraktijk is duurzaamheid nog altijd een ondergeschoven kindje.
Waarom? Omdat verpakkingsmateriaal attentiewaarde en zelfs lifestyle-aspiraties heeft en duurzaamheid prima is tot ons gemaksgevoel in het gedrang komt.
Natuurlijk kunnen verpakkingen juist ook helpen bij het vers houden van eten. Wordt er bestek en serviesgoed van bamboe en ander biologisch afbreekbaar materiaal gemaakt. Hebben veel mensen  een hervulbare waterfles bij zich. En werken openluchtfestivals met statiegeld op de plastic glazen. Maar het is helaas nog niet genoeg.
‘A recent study of the San Francisco Bay Area found that food and beverage packaging made up 67 percent of all litter on the streets,’ lees ik in een pleidooi voor BYOC (Bring Your Own Cutlery) op Treehugger.com.
Vóór 9-11 had ikzelf altijd een Laguiole-mes in mijn tas. Die kwam goed uit bij picknicks, openluchtevents en in zaken waar plastic bestek de standaard was. Dat is nog steeds zo, ware het niet dat ik inmiddels diverse Laguioles ben kwijtgeraakt op Schiphol, omdat ze per ongeluk nog in mijn handbagage zaten.
Maar bagagecontroles of niet, we zouden onszelf er weer aan moeten wennen om – om te beginnen – altijd ons eigen bestek bij ons te hebben.
In China propageert Greenpeace het gebruik van meeneemstokjes. En kijk eens hoe snel de horecawereld aan het idee en het gebruik van doggiebags is gewend geraakt.
Dat moet ook kunnen met het terugdringen van bestekplastic. De gemaksbehoefte dringen we niet meer terug, en daarom moet voor ons eigen gemak (en duurzaamheid) Bring Your Own weer deel van onze cultuur worden.
Om te beginnen moet BYOC een trend worden, bepleit Treehugger.com.
Een trend máák je niet, een trend ontstaat. Maar soms moet je hem gewoon afdwingen.

Tekst & beeld: © Marjan Ippel, Talkin’ Food®.

Lees ook: Hyperspecialisme goes mainstream.